Soborowy Czyn Dobroci


    Ksiądz Władysław Findysz nie pozostawał bierny wobec ofensywy bezbożnych komunistów. Z wielkim zaangażowaniem realizował program pastoralny polskiego Kościoła. Podiął zaproponowane w nim akcje tj. "Wielka Nowenna", "Soborowe Akcje Duszpasterskie". W tą ostatnią wliczały się np. "czuwanie soborowe z Maryją Jasnogórską", "zwycięstwo nad sobą na rzecz soboru" oraz "Soborowe Czyny Dobroci".
    W tą ostatnią akcję włączył się bardzo aktywnie proboszcz parafii żmigrodzkiej. Nie mogąc długo przemawiać w kościele i poza nim z powodu choroby gardła, postanowił wykonać tą akcję pisemnie. W szpitalu, po operacji na tarczycę, napisał ponad sto takich odezw:

   Żmigród Nowy, dnia 1 października 1963
Odezwa
do moich parafian w sprawie "Soborowego Czynu Dobroci"
    Dzieło odnowy Kościoła wymaga odnowy serc i obyczajów chrześcijańskich. Celem odnowy chrześcijaństwa naszej parafii w czasach trwania parafialnego czynu dobroci - 19.09 do 13.12 - gorąco zalecam jako czyn dobroci
Panu/i/ ...............................................................
(imię i nazwisko)
1. .......................................................................
(zalecany czyn dobroci)
2. .......................................................................

3. .......................................................................

4. .......................................................................

    Na życzenie, w razie potrzeby możemy pośredniczyć dobremu dziełu, jeśliby samym byłoby niemożliwe wykonać. Lepiej byłoby, by tego dzieła dokonał sam zaproszony i sam zgłosił swój czyn dobroci do Księgi Czynu Soborowej Dobroci. Wysyłając to wezwanie pełnię obowiązek duszpasterskiej opieki. Nie jest to sąd nad parafianami, bo ten należy do P. Boga, ale życzliwa dłoń wyciągnięta do potrzebujących duchowej pomocy.
    Jeśli to pismo pomoże do zorganizowania czynu dobroci - będzie mi to naiwyższą radością.

                                    Ks. Władysław Findysz, proboszcz

    Ksiądz Findysz wysłał te listy w trzech partiach, w dniach 9, 10, 11 października 1963 roku. Różniły się od siebie tylko zawartością "zalecanych czynów dobroci". Wymieniane były wśród nich takie jak: uaktywnienie praktyk religijnych, pojednanie w rodzinie, zgoda w sąsiedztwie, zachowanie trzeźwości, przystępowanie do sakramentów świętych, itp.. Ksiądz Władysław nikodo nie zmószał do pełnienia tych czynów, lecz tylko prosił o poprawę życia religijno-moralnego, co mu nakazywała jego odpowiedzialność duszpasterska.

Przykładowy list ks. Findysza


Na podstawie: "Pasterz i świadek"