Kalendarium



 

13 XII 1907     - urodził się we wsi Krościenko Niżne k. Krosna (obecnie
                           dzielnica Krosna); jego rodzicami byli Stanisław i Apolonia
                          z d. Rachwał.

14 XII 1907    - przyjął chrzest w kościele parafialnym w Krośnie z rąk ks. Stanisława Kotyrhy, katechety krośnieńskiego.

27 IX 1912      - śmierć matki Apolonii Findysz.

6 XI 1912        - owdowiały ojciec wstępuje w nowy związek małżeński w Katarzyną Miezin.

1913-1919      - edukacja w szkole ludowej w Krościenku Niżnym.

1919 – 1920   - uczeń wydziałowej szkoły męskiej w Krośnie.

1920 – 1927   - nauka w Gimnazjum im. M. Kopernika w Krośnie; należał do uczniowskiej Sodalicji Mariańskiej.

21 I 1922        - starsza siostra, Helena Findysz wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi; otrzymała zakonne imię Rufina.

maj 1927         - egzamin dojrzałości.

po maturze w 1927   - uczestniczył w rekolekcjach zamkniętych w Chyrowie,
                           prowadzonych przez o. Jana Rostworowskiego SJ.

jesień 1927    - rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym w Przemyślu, jako alumn przemyskiego Seminarium Duchownego.

25 VIII 1931   - zakonne śluby wieczyste siostry Heleny.

19 XII 1931     - święcenia subdiakonatu.

20 II 1932        - święcenia diakonatu.

19 VI 1932     - w bazylice katedralnej w Przemyślu z rąk bp. A. Nowaka otrzymał sakrament kapłaństwa.

22 VI 1932      - prymicje w kaplicy sióstr felicjanek w Krościenku Niżnym.

29 VI 1932      - odbyła się jego msza prymicyjna w kościele parafialnym
                          w Krośnie.

1 VII 1932       - nominacja na stanowisko wikariusza w Borysławiu (data objęcia posady – 1 VIII 1932).

17 IX 1935      - został zamianowany wikariuszem w Drohobyczu.

1 VIII 1937      - powołano go na stanowisko wikariusza w Strzyżowie.

22 IX 1939      - nominacja na urząd administratora parafii w Strzyżowie.

12 VIII 1940    - ponownie powierzono mu stanowisko wikariusza
                          w Strzyżowie.

10 X 1940       - nominacja na stanowisko wikariusza w Jaśle.

17-18 IV 1941 - egzamin proboszczowski.

8 VII 1941       - powierzono mu urząd administratora parafii w Nowym                                      Żmigrodzie.

17 VII 1941     - rozpoczął posługę administratora parafii w Nowym                                             Żmigrodzie.

8 X 1941         - w Krościenku Niżnym zmarł jego ojciec, Stanisław Findysz

30 IV 1942      - kandydat na probostwo w Nowym Żmigrodzie.

13 VIII 1942    - instytucja kanoniczna na probostwo w Nowym Żmigrodzie.

11 IX 1944      - armia radziecka rozpoczęła ostrzał artyleryjski Nowego Żmigrodu.

1 X 1944         - wysiedlenie z parafii; pobyt w Samoklęskach i Bieczu.

3 X 1944-23 I 1945 – pobyt na wygnaniu w Święcanach.

23 I 1945        - powrót z wygnania (przez tydzień mieszkał w domu Pawła Stopy w Mytarce).

1 II 1945          - powrót na plebanię.

2 II 1945          - rozpoczęcie służby Bożej w uprzątniętym kościele parafialnym.

14 XI 1946      - otrzymał kościelne wyróżnienie Expositorio Canonicali.

1947                  - pierwsze powojenne rekolekcje, które w czasie 40-stogodzinnego nabożeństwa prowadzili ks. Jan Patrzyk z Lipinek i o. Jakub Półchłopek, franciszkanin z Jasła.

Styczeń 1948             - pierwsza wizyta duszpasterska w parafii.

15 IV-23 IV 1950       – pierwsze od 39 lat misje parafialne; prowadzili je redemptoryści z Łomnicy Zdroju: o. Majgier, o. Grodniewski, o. Trąbka.

5 VIII 1951      - spłonęła „od pioruna” cerkiew w Grabiu.

24 V 1952       - zawieszony przez władze szkolne w obowiązkach katechety w Liceum Ogólnokształcącym w Żmigrodzie Nowym.

11 VII 1952    - władze powiatowe w Jaśle odmówiły mu wydania przepustki na pobyt w strefie nadgranicznej.

16 VI 1954      - władze powiatowe w Jaśle ponownie odmówiły mu przepustki na pobyt w strefie nadgranicznej.

26 XI 1955      - Urząd ds. Bezpieczeństwa Publicznego wciągnął do ewidencji ks. Findysza, jako „znanego z wrogiej postawy”.

 21 VI 1957     - odznaczony przywilejem RM.

18 I 1957         - nominacja na urząd wicedziekana żmigrodzkiego.

XII 1959          - rozmowa profilaktyczno-ostrzegawcza z Zastępcą Komendy Powiatowej MO ds. Bezpieczeństwa w Jaśle.

18 XII 1961     - nominacja na urząd wicedziekana żmigrodzkiego.

20 VI 1962      - nominacja na urząd dziekana żmigrodzkiego.

luty 1963         - pierwsze objawy choroby.

IX 1963            - operowany na tarczycę w szpitalu w Gorlicach.

9-12 X 1963    - wysyła do parafian listy wzywające do „Soborowych czynów dobroci”.

12 X 1963       - Komenda Powiatowa Milicji Obywatelskiej w Jaśle przyjęła doniesienie o popełnionym przez niego „przestępstwie” i przekazała sprawę do Komendy Wojewódzkiej MO w Rzeszowie.

14 X 1963       - wszczęcie dochodzenia przez oficera KWMO kpt. Juliana Kozioła.

14-16 i 24-25 X 1963            - przesłuchania świadków w sprawie; prowadzili je Julian Kozioł i Roman Jachym.

20 XI 1963      - złożenie w Prokuraturze Wojewódzkiej w Rzeszowie wniosku o wszczęcie przeciw niemu śledztwa oraz zastosowanie wobec niego aresztu.

25 XI 1963      - aresztowany i przesłuchiwany w Rzeszowie.

od 26 XI 1963            - leczony w Szpitalu Więziennym w Rzeszowie. 

27 XI 1963      - list biskupa W. Tomaki do Prokuratury Wojewódzkiej w Rzeszowie z prośbą o zwolnienie go z aresztu ze względu na stan zdrowia.

30 XI 1963      - wiceprokurator wojewódzki Eugeniusz Pietras sporządził akt oskarżenia, w którym posądził go o zmuszanie „do wykonywania praktyk i obrzędów religijnych”.

9 XII 1963         - badania lekarskie przeprowadzone w więzieniu w Rzeszowie stwierdzają u niego chorobę wrzodową przełyku z podejrzeniem raka przełyku (wpustu żołądka).

16-17 XII 1963 – w Sądzie Wojewódzkim w Rzeszowie odbył się jego proces sądowy. Składowi sędziowskiemu przewodniczył sędzia Zbigniew Lewicki. Oskarżycielem był Eugeniusz Pietras, zaś obrońcą – Zygmunt Panas.

17 XII 1963    - nieprawomocnym wyrokiem skazany został na karę dwóch lat i sześciu miesięcy więzienia.

18 XII 1963    - adwokat Zygmunt Panas złożył wniosek w Sądzie Najwyższym w Warszawie o uchylenie aresztu tymczasowego.

od 25 I 1964   - więzień Centralnego Więzienia w Krakowie.

24 II 1964       - badania Komisji Lekarskiej przy CW w Krakowie stwierdzają u niego m.in. raka przełyku i wpustu żołądka. Komisja zaleciła przerwę w wykonywaniu kary.

27 II 1964        - Sąd Najwyższy uchylił areszt tymczasowy.

29 II 1964        - zwolnienie z więzienia.

26 III 1964      - apelacja obrońcy ks. Findysza do Sądu Najwyższego w Warszawie o rewizję wyroku.

14 IV 1964      - badania w szpitalu specjalistycznym we Wrocławiu.

21 VIII 1964    - zmarł w Nowym Żmigrodzie w opinii świętości.

24 VIII 1964   - w Nowym Żmigrodzie odbyły się uroczystości pogrzebowe. Zgromadziły one tysiące wiernych z parafii i z okolicznych miejscowości oraz stu trzydziestu kapłanów. Uroczystościom przewodniczył sufragan przemyski, bp Stanisław Jakiel.

22 VIII 1999   - w Nowym Żmigrodzie ks. inf. Józef Sondej dokonał poświęcenia tablicy ku jego czci.

1999-2000      - pisma duchowieństwa i wiernych do bp. K. Górnego wnioskujące wszczęcie procesu beatyfikacyjnego ks. W. Findysza.

11 III 2000      - kard. Józef Glemp w imieniu Konferencji Episkopatu Polski oświadczył, że nie istnieją żadne przeszkody do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. W. Findysza.

24 III 2000      - bp K. Górny kieruje do Kongregacji ds. Świętych pytanie, czy ze strony Stolicy Apostolskiej nie ma przeciwwskazań do prowadzenia procesu beatyfikacyjnego.

23 V 2000       - Kongregacja ds. Świętych wydaje „nihil obstat”; tym samym droga do rozpoczęcia procesu została otwarta.

27 VI 2000      - w Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie odbyła się sesja inaugurująca na szczeblu diecezjalnym proces beatyfikacyjny ks. W. Findysza. Jego przeprowadzeniem zajęli się: ks. Józef Kula – delegat biskupi, ks. Piotr Steczkowski – promotor sprawiedliwości, ks. Stanisław Walczak – notariusz, ks. Stanisław Mularz – notariusz. Postulatorem sprawy na szczeblu diecezjalnym został ks. Andrzej Motyka.

2000-2002      - realizowano wymogi kanoniczne procesu, m. in. przesłuchano ponad czterdziestu świadków, zebrano dostępne materiały archiwalne, dokonano wizytacji grobu Sługi Bożego, opracowano dokumentację.

15 X 2002       - postulatorem rzymskim procesu zamianowany został ks. Piotr Tarnawski.

18 X 2002       - w kościele pw. Świętego Krzyża w Rzeszowie odbyła się sesja kończąca diecezjalny etap procesu beatyfikacyjnego.

22 X 2002       - przekazano akta procesowe watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

23 X 2002       - uroczyste otwarcie akt procesowych.

24 X 2002       - Kongregacja ds. Świętych wydaje „nihil obstat” dla mandatu postulatora.

13 XII 2002    - na zwyczajnym kongresie Kongregacji specjalnym dekretem potwierdzono ważność procesu diecezjalnego.

styczeń 2003  - relatorem sprawy z ramienia Kongregacji został ks. Hieronim

Fokciński SJ.

 

16 XII 2003     – złożenie „Pozycji o Męczeństwie” w Kongregacji Spraw

Kanonizacyjnych.

28 IX 2004     – pod przewodnictwem Promotora Generalnego Wiary ks. Prałata Sandro Corradini’ego nad faktem męczeństwa ks. Findysza obradował Kongres Szczególny Konsultorów Teologów.

16 XI 2004      - Sesja Zwyczajna Kongregacji; Kardynałowie i Biskupi wysłuchali relacji Ponensa Sprawy ks. bpa Ksawerego Echevarría Rodríguez’a. Zgodnie stwierdzono, że sługa Boży ks. Władysław Findysz poniósł śmierć z powodu cierpień zadanych mu w więzieniu „in odium fidei”, tzn. z motywu nienawiści do wiary.

20 XII 2004    - promulgacja dekretu o męczeństwie Sługi Bożego ks. Władysława Findysza.

15 I 2005        - abp Leonardo Sandri informuje o wyznaczeniu przez papieża Jana Pawła II daty beatyfikacji sługi Bożego Władysława Findysza, kapłana i męczennika, na dzień 24 kwietnia 2005 r.; ta sama decyzja określała, iż miejscem beatyfikacji będzie Plac św. Piotra w Rzymie.

2 IV 2005        - śmierć Ojca Świętego Jana Pawła II i w związku z tym przesunięcie beatyfikacji na późniejszy czas.

27 V 2005 - oficjalne ogłoszenie nowej daty i miejsca beatyfikacji: 19 VI 2005 r. w Warszawie.

19 VI 2005  - beatyfikacja Ks. Władysława Findysza w Warszawie